With the coronavirus outbreak that has been affecting different countries across the globe, nurses, doctors, and other medical frontliners are thrust to care for the infected.

As Philippines were placed under enhanced community quarantine since March, 2020—streets, buildings, and establishments which were once busy and filled with people, are left empty and hollow. Meanwhile, hospitals and health care centers are packed with infected patients coming in from different places.

With the coronavirus currently affecting the lives of people, healthcare workers are in the thick of the battle as they have to do their job despite the high-risk of getting infected.

The coronavirus brought unimaginable darkness to Lea, a Nurse in a hospital in Manila who recovered from COVID-19. She also shared her frustration on how the healthcare workers are being taken for granted in the country.

“Masyadong agrabyado ang mga medical frontliners ng bansa.  Bago pa man magkaroon ng pandemya, sadyang di sapat ang mga gamit pang proteksyon at kararampot lamang ang kinikita partikular ang mga nars. Lalong mas mahirap para sa amin ang pagdagsa ng madaming pasyente, ang dagdag na trabaho at ang tsansa na mahawaan ng Covid-19.” Lea said.

At first, Lea was afraid to find out the result after getting tested, she also stated her fear that her daughter might get infected by the virus as well.

“Ang unang-una ay ang takot. Ang pangamba na baka kung anong mga sintomas ang lumabas sa akin. Ang posibilidad na madala sa ospital ay kinatakot ko din.” She said.

“Natakot din akong mahawaan ang anak ko na kasama ko sa bahay. Naramdaman ko din kung paano maging bilanggo nang makulong ako sa kwarto ng 14 na araw. Mahirap pa lang hindi masinagan ng araw. Nakakabaliw ang mag isa.” Lea added.

Even with fear. Lea decided to go back to work and take care for the vulnerable.

“Madaling sumuko at maghanap ng ibang pagkakakitaan, pero hindi ko matitiis na hindi ibigay ang serbisyo para sa mga may sakit nating kababayan. Nakita ko at naramdaman ang diskriminasyon [sa] mga taong may covid-19, minsan ay mismong kapwa ko pa nars. Masakit sa damdamin na may sakit ka na ay pandidirihan o iiwasan ka pa. Kaya naman, handa akong bumalik at alagaan ulit ang mga pasyente.” Said Lea.

Irish, also a Nurse in Manila, shared her experience when she tested positive for coronavirus.

“Nagpa test ako last April 10, nung nalaman ko na positive ang patient na na-handle ko at ako rin ay nagkaroon na ng symptoms katulad ng lagnat, sorethroat at kawalan ng panglasa, pang amoy, at body malaise.” Irish stated.

Irish got worried for herself and the people around her when she found out that she was COVID-19 positive.

When asked why she continued her service despite the possible reinfection, this was her response.

“Nakita ko ang kakulangan sa tao at nakita ko ang hirap at sakripisyo ng kapwa ko frontliner kung kaya ako ay nagpapatuloy na mag bigay ng serbisyo.”

Dea, also a Nurse working in Manila who recovered from COVID-19, saw the governments’ shortcomings for the medical healthcare system in the Philippines when the pandemic hit the country.

“Hindi nadagdagan ang benefits, instead nabawasan pa. Ramdam mo na wala kang suportang natatanggap at kung mag s sign up ka sa trabahong ito, dapat malinaw sayo na minsan ito ay kawang gawa lamang at walang perang kapalit.” Dea claimed.

Dea also revealed the struggle she experienced, “Apat na lang ang nurse na nakakapag duty sa unit namin na 32 bed capacity dahil kulang na kami sa nurse. In effect, uso sa amin ung less than 24 hours na day off pag galing ka night shift tapos kinabukasan ay morning duty ka naman.”

“Kahit kulang kami sa nurse, hindi humihinto ang ospital namin sa pag tanggap ng bagong pasyente dahil sa palagay ko ay kailangan nilang kumita at bumawi sa kalugian nila nung mga nakaraang buwan. Kaya kaming mga nurse at maging mga residente ang napapagod considering na wala na din bayad ung days off namin. Leave without pay na po ang tawag namin sa days off namin.” Irish added.

Dea stated how hard it was when she tested positive for coronavirus—how she felt lonely as she had to quarantine herself to avoid the further spread of the virus.

“Nalungkot ako dahil pakiramdam ko mag isa ko itong haharapin dahil hindi ako madadamayan ng mga kaibigan at kapamilya ko dahil kailangan ko mag isolate. Nangamba ako na baka ma-discriminate ang pamilya ko. Natakot ako dahil hindi ko alam kung ano ang magiging response ng katawan ko sa covid, hindi ko din alam kung ano ang magiging damage nito sa akin.” Irish said.

Dea just like Lea and Irish, stated how eager she was to stay and continue helping the patients after recovering from the virus.

“Bago pa ako namasukan sa ospital na pinag tatrabahuan ko ngayon, nakatatak na talaga sa isip ko yung goal ko. Goal ko na matuto kung paano maging nurse at makakuha ng experience. Noon pa man, alam kong hindi magiging madali ang proseso.”

“Ayokong huminto sa pag abot sa aking mga pangarap dahil lang sa COVID. Tanggap ko na, na sa buhay ng isang healthcare worker, may mga bagong sakit talaga kaming ma eencounter kahit saang bansa pa yan at laging andoon ang panganib. Ang sakin lang ay sana ibigay ng mga nakakataas yung suporta na kailangan namin dahil hindi lahat ng tao ay kayang mag sakripisyo tulad ng ginagawa namin.”

April Showers, a social worker in a hospital in Manila, also shared her battle against COVID-19.

“Paano kung may mahawa, paano kung ma-ospital, paano kung hindi gumaling, at paano kung lumala ang kalagayan. Pero alam ko sa sarili ko na hindi makakatulong sa paggaling ko kung patuloy akong matatakot, kaya nag-desisyon akong magpatuloy sa buhay at mamuhay nang normal, nang sa gayon ay mabigyan ko nang kasiguruhan ang pamilya ko na makakaraos din kami.” April said in her statement.

April, just like the other healthcare workers we had interviewed, continued to be optimistic despite the situation and believed that just like other obstacles, the country will get through this too.

“Sa uri ng trabaho na mayroon ako, hindi ko na mabilang kung ilang mga pasyente at kamag-anak nila ang umiyak na sa aking harapan kaakibat ng suliraning pangkalusugan. Ang pagkakaroon ko ng COVID-19 at ang tagumpay na malampasan ito ang patunay ng pagiging buhay na saksi sa pag-ibig ng Diyos para sa ating lahat. Dahil sa karanasang ito ay lalo akong magiging matapang na gampanan ang aking responsibilidad upang patuloy na magbigay ng pag-asa para sa mga pinanghihinaan at nangangailangan.”

Healthcare workers are thrust to serve on the front lines amidst the pandemic—frightened and anxious, but still push to serve the nation and help the patients despite the possibilities of getting infected by the virus.

They are indeed our today’s heroes!